wszech światło dzień

dobry na pewno troskliwy pełno
darów obfitość na wysypie wyspie
pół bo z kontynentu złączony ciałem
wdychałem tę ziemię a w ocean
patrz mewy gdzie wy gdy chciałem

wyciągam nie z każdego szczęścia

to nie jest prosta jakaś za grzechy
cóż powiedzieć o pokoleniach czyńców
co za sprawunki swoje tyle uciechy
odbierali bez przeszkód nijakich

potwarz własną zmierzyć

krokiem dostojnym niemiarowym zerwać
się mostu nie wolno rozbujać kolumnie
woskowej krocząc późną ciemną nocą 
królewskiej niczym ten zamek znaczy się

a se teraz porąbiesz Stryjku dopiero

szalony kamień 
salony zamień 
na skromne chaty
król niebogaty

zbolały wie czy mole odleciały

rozlały się sny moje czyste
zaiste wiele ich aż że znów
kichasz na wszystkie nie
zmienię swoich nawyków
fantazji mrocznych wychów
przestarzały

A w łaźniach stu myj mnie A nasz pontonie płyń

z końca przyjdź do mnie w strumieniach gorąca
rozparowana będąc wszędzie ja w błędzie
niepopełnionym ze swojej strony bo długo 
z każdą próbą zwlekałem teraz tylko ciałem
grać będę chcieć na koncercie co będzie

patelmistrz czyni

ty grubasie w swojej klasie
niedościgły nie dość igły
na nitki na nikły
zanikły wyrzuty